Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Περί Heavy Metal. Και περί Μασονείας.


Έχει πλακώσει γαμιώντας απίστευτη δουλειά τον τελευταίο καιρό, σε σημείο εξευτελιστικό, αλλά ευτυχώς μένει έστω και λίγος, ελάχιστος χρόνος για να νιώσουμε έφηβοι. Ο οποίος χρόνος κατά συνέπεια μειώνεται συνεχώς, και έτσι, επειδή όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων στην ζωή, έχουν σχεδόν εκλείψει και οι δημοσιεύσεις στο blog.
Σε μία πρόσφατη συνάντηση μου με έναν καλό, αδερφικό φίλο, συζητούσαμε το εξής:
-Ρε μαλάκα, πόσα μαγαζιά ναούμ υπάρχουν στην πόλη που παίζουν χέβυ μέταλ, έστω και λίγο?
-Που να ξέρω ρε, θες να κάτσουμε να τα βγάλουμε έξω και να τα μετρήσουμε?
Ε και τα μετρήσαμε. Το σύνολο, 27. Μέσα σε αυτά και καφέ, παρακμάρες, ρετσινάδικα, όλα ρε παιδί μου.
Μέτα πήγαμε να μετρήσουμε τα μαγαζιά που παίζουν αυτά που ακούμε, πιστεύω πως αν μας έκοβαν και 2-3 δάχτυλα από το κάθε χέρι, πάλι μέσα θα ήμασταν.
«Μα, σχεδόν 2 εκατομμύρια πόλη»
«Μα, ο πλουραλισμός»
«Μα, σκατά»
Ξεκίνησε λοιπόν μία πολύ καλή και επ(ο)ικοδομητική κουβέντα, η οποία θα εξηγούσε την πανελλήνια χέβυ μέταλ δικτατορία στο ροκ.
Η χούντα, προφανώς και γάμησε την Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα-οι μόνοι που θα έπρεπε να πίνουν νερό στο όνομα του Παπαδόπουλου (ή μήπως δεν πίνουν σύμφωνα με πολλών τα πολιτικά πιστεύω? Χοχοχο-àΣωκράτης Κόκκαλης Μοde on)- και δεν θα μπορούσε να λείψει από τα ανελέητα γαμήσια της χούντας και η μουσική εξέλιξη. Εμείς θα ασχοληθούμε εδώ, συγκεκριμένα, με το ροκ.
Έτσι λοιπόν, από το 1967 έως το 1974, η χώρα ήταν σε μουσικό (εκτός των άλλων) σκοτάδι. Στην εποχή της Μεταπολίτευσης, ο κόσμος ήταν ακόμα σφιγμένος για πολλά χρόνια, υπήρχε ακόμα μπατσοκρατία (γιατί καλέ, πότε έφυγε;), και οι εποχή ήταν πολλή περίεργη, η ενημέρωση ελάχιστη. Με τα χίλια ζόρια, το 1979-80, ο έλληνας αρχίζει να έρχεται σε επαφή με τον έξω κόσμο, και τις συνήθειες του.
Ο έλληνας έχασε το flower power κίνημα, έχασε το progressive/art rock  κίνημα, έχασε την έκρηξη του punk, και βρέθηκε, ακριβώς μετά τους Rolling Stones, με τηλεμεταφορά, στο heavy metal, του οποίου η έκρηξη είχε έρθει.
Τότε λοιπόν, στις αρχές των 80ς, κάποιοι, όπως π.χ. ο Κουτουβός, θεώρησαν πως θα ήταν καλό να δημιουργήσουν ένα περιοδικό (Heavy Metal και μετέπειτα Metal Hammer), όχι φυσικά για την ψυχή της μάνας τους, αλλά για 2 πολύ σημαντικά πράγματα: το χρήμα, και την λεζάντα.
Το ροκ ταυτίστηκε ΑΥΤΟΜΑΤΑ με το heavy metal, οι ορδές των μεταλλάδων που γεννιόντουσαν ήταν άπειρες, όμως αυτό από μόνο του, δεν έφτανε στους δημιουργούς αυτής της προσπάθειας. Το ήξεραν πως κάποια στιγμή το κίνημα αυτό θα ξεφτούσε, είτε επειδή θα έβγαινε κάτι άλλο στο προσκήνιο, είτε επειδή η καλλιτεχνική παρακμή (που κάποια στιγμή έρχεται για όλες τις μπάντες) θα οδηγούσε στην απαξίωση. Αλλά όλες αυτές οι ορδές, που αυξάνονταν συνεχώς, έπρεπε να διατηρηθούν. Εκεί λοιπόν έρχεται η μαγική λέξη:
Φανατισμός
.
Φανάτισαν τον κόσμο που άκουγε χέβυ μέταλ με τον ίδιο τρόπο που ο Μπούζας φανάτιζε (εμάς) τα ΠΑΟΚια την δεκαετία του 70, απέναντι στον «κακό» Ολυμπιακό (το μεγαλύτερο παραμύθι ever αν θέλετε την άποψη μου, μιλάμε για 2 κατά βάση λαϊκές και παρόμοιες σε ιδιοσυγκρασία ομάδες. Πιο σωστά θα ήταν να γινόταν αυτό απέναντι στον Παναθηναικό ή την Αεκ, αλλά δεν αποτελεί θέμα συζήτησης γαμώ τον θεούλη!). Έτσι λοιπόν, ο φανατισμός οδηγούσε και σε ακραίες κινήσεις. Αυτές στην αρχή περιελάμβαναν ξυλοδαρμούς αλλόθρησκων (καρεκλάδες, ροκαμπιλάδες κτλ), μετέπειτα έγιναν διασυρμός και εξευτελισμός, και στο τέλος η πλήρης απαξίωση.
Οι φίλοι μεταλλάδες είχαν βρεί την ουσία στον απόλυτο φανατισμό, και την απόλυτη εχθρότητα απέναντι σε άλλα μουσικά είδη, και την εξέφραζαν με κάθε τρόπο. Αυτό όμως πως και γιατί ξεκίνησε?
Και η απάντηση είναι μία.Mα φυσικά, από ένα περιοδικό όπως το Μetal Hammer. Πρώτα με άτομα σαν τον Πρασούλα (που δεν ήταν ΚΑΘΟΛΟΥ γραφικά, εξυπηρετούσαν σκοπούς και τελικά τους πέτυχαν) ο οποίος ανέφερε ως «αδερφές» τους punks, ως «απόγονους αράπηδων» τους rappers, ως ότι ρατσιστική και φασιστική μαλακία μπορεί να βάλει κανείς στο μυαλό του. Οι κόντρες μεγάλωναν σε σημείο αηδίας, και κατέληγαν σε καταστάσεις όπως ο πετροβολισμός των Prodigy και των οπαδών τους, «είναι πουτάνες των ρεηβάδων οι μάνες» κτλ.
Μετά, ανέλαβαν άλλοι στο Hammer να προωθήσουν την ύπουλη, και φασιστική νοοτροπία. «Εμείς παιδιά από ΕΔΩ έτσι? Όχι με τους άλλους, εμείς είμαστε τα εκλεκτά λίκνα της κοινωνίας. Όχι, όχι, μην κολλάτε με αυτούς, εμείς από ΕΔΩ». Όπως χειραγωγούνται τα πρόβατα σε ένα μαντρί (μπεεε). Μέσω του φανατισμού, του μουσικού πογκρόμ, ήρθε και η κυριαρχία, φυσικό και επόμενο ήταν. Επίσης, το 90% και βάλε των ατόμων που είναι σε άλλες μουσικές φάσεις (όπως το hardcore, το punk, ακόμα και ο ανεξάρτητος ήχος) ξεκίνησαν από το heavy metal, αυτή ήταν η πρώτη  επαφή που είχαν με το ροκ, και φυσικά δεν το συζητάω καν τι σκατά έφαγαν από την στιγμή που «απαρνήθηκαν το ιερό ατσάλι».
Πάντως, έχει πλάκα αν σκεφτεί κανείς πόσο γαμημένα εύκολα χειραγωγούν τον κόσμο τους, ο οποίος κόσμος τους, αποζητάει έναν Ηγέτη ( Der Fuhrer μανάρια μου), είτε είναι αυτός μουσικός, είτε μπάντα, είτε εκφράζεται με την μορφή ενός γραφιά. Και εξηγούμαι, στο περί χειραγώγησης. Όσοι ζήσαμε στα 90ς (γιατί δεν είμαστε τίποτα τζόβενα…) θυμόμαστε τους Pantera (που παρεπιπτόντως, είναι ΕΜΕΤΙΚΗ μπάντα) να τρώνε φουλ σκατά από τις φυλλάδες τους. «Ραπ μέταλ του κώλου», «Αυτό δεν είναι χέβυ μέταλ» κτλ κτλ. Το ίδιο και οι μεταλλάδες τότε, κράξιμο στο φούλ, όπως ακριβώς τους προέτρεπε ο Τύπος τους.
Έλα όμως που η πιο ιστορική κωλοτούμπα έγινε μετά. Γύρω στα τέλη 90ς, αρχές 00ς, άρχισε η σταυροφορία υπέρ των Pantera από το metal hammer. Αποτέλεσμα? Στην Ελλάδα, αυτήν την στιγμή, θεωρούνται ως μία από τις πιο κλασσικές heavy metal μπάντες (με την εξαίρεση των τρου μεταλλάδων για τους οποίους οτιδήποτε πιο νεωτεριστικό των Manowar είναι προς αποφυγή). Θα μου πείς εσύ μετά για σωστή χειραγώγηση, αστείε!
Επιστρέφοντας στον φανατισμό, δεν είναι μόνο ότι εχθρεύονται ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ είναι «αποδεκτό» (από ποιους? Με ποιόν τρόπο? Και ποιος έκανε π.χ. το progressive rock των 70ς αποδεκτό στους μεταλλάδες? Έλα ντε..), αλλά και αυτούς που είναι ΜΗ ΑΠΟΔΕΚΤΟΙ λόγω ΚΑΘΑΡΑ εμφάνισης και μουσικών ακουσμάτων. 35 χρονών μαντράχαλος ο άλλος να σε στραβοκοιτάει με την γκόμενα του ντουέτο επειδής ξέρω γώ φοράς μπλούζα Screeching Weasel, ενώ μπορεί-και ΣΙΓΟΥΡΑ- έχετε άλλα 1303930843 κοινά και κοινές ασχολίες.
Σε πρόσφατη κουβέντα μου, με μεταλλά, παλικάρι στην ηλικία μου, που όμως έχει στην κυριολεξία ΦΤΥΣΕΙ την φάση τους, μου είπε το εξής… «Μαλάκα μου, τι χαζός που ήμουν κάποτε…μου είχαν περάσει με το ζόρι ότι δεν πρέπει να ακούς punk, γιατί ο ΣΩΣΤΟΣ ΜΕΤΑΛΛΑΣ δεν το κάνει αυτό….ε άντε να δώ όλους αυτούς τους σκληρούς ρε φίλε, να κράζουν Zeke  και Revolvers που έχω καψούρα, και να λιποθυμήσω από τα γέλια. Και σε ευχαριστώ ρε μαλάκα που με ανέχθηκες με τα κολλήματα μου, γιατί ευτυχώς μου τα έβγαλες…»
Για πρώτη, μοναδική, και τελευταία φορά, αυτό θα είναι το ΣΟΒΑΡΟ ποστ του blog, για αυτό και πρέπει να δηλώσω, πως δεν εχθρεύομαι το heavy metal σαν μουσική, αλλά τους μεταλλάδες. Για την ακρίβεια, κάποιους τους σιχαίνομαι, κάποιους τους λυπάμαι, και ελάχιστους, αυτούς που δεν φοβήθηκαν να πουν την ΑΠΟΨΑΡΑ ΤΟΥΣ κόντρα σε κάποια δεδομένα, τους σέβομαι.
Καταλήγοντας όμως, γιατί αρκετά το λούσαμε[1], θα αναφερθώ σε ένα ακόμα παράδειγμα για να δείξω την Μασονία  μέσα από το heavy metal.
Έχουμε και λέμε λοιπόν…ένα παλικάρι, έχει φτιάξει, ένα fan club, για μία πολύ μεγάλη, και ιστορική μπάντα του punk. Με αγάπη, με μεράκι, μα κυρίως αφιλοκερδώς. Η αγάπη του φαίνεται, και το κάνει χωρίς ποτέ μα ποτέ να έχει πειράξει κανέναν, να έχει προσβάλλει κανέναν, χωρίς φανατισμούς, χωρίς πρόλογο της πουτσάρας, χωρίς «είμαστε εμείς αυτοί που γαμάμε, οι υπόλοιποι είναι φλώροι». Τα μηνύματα που έχει δεχθεί, οι απειλές που έχει δεχθεί, τα έχω δεί με τα μάτια μου. Απειλές οι οποίες ξεκινάνε από πολιτικό επίπεδο (βρε βρε…..), μέχρι απειλές του στυλ «γαμώ το  punk σου, αν σε βρούμε θα σε θάψουμε», μέχρι ειρωνείες σε στυλ «έλα μωρέ γαμώ τα πρεζάκια που ακούς». Αυτό φυσικά και τον έχει στεναχωρέσει, αλλά δεν τον έχει λυγίσει, στην τελική ρε φίλε, δεν κάνει κανένα έγκλημα! Έφτιαξε ένα fan club για την πιο αγαπημένη του μπάντα, το οποίο και είχε τεράστια αποδοχή, μάζεψε κόσμο, διοργάνωσε πάρτυ, αλλά πω-πω! Δεν ήταν metal! Στον σταυρό τον πούστη, το λοφίο του και γρήγορα στον Γολγοθά γιατί αύριο θα έχει συννεφιά. Οι απειλές, προέρχονται από άτομα που ποικίλουν σε ηλικία (από πιτσιρικάδες μέχρι 45αρηδες), είναι άφθονες σε αριθμό, και ποικίλουν και σε στυλ, αλλά όλα μα όλα τα άτομα έχουν ένα γαμημένο κοινό: είναι άρρωστοι μεταλλάδες. Το οποίο με οδηγεί να σκεφτώ κάτι: Ποιος ο λόγος να επιτεθείς έτσι σε κάποιον, ο οποίος ρε συ, δεν σου χεί κάνει κάτι? Και συγκεκριμένα, δεν τον ξέρεις ΚΑΝ!
Ε λοιπόν, η απάντηση είμαι μία…πολύ απλά επιτίθενται σε ότι τους χαλάει την όμορφη μαγιά, το μείγμα που έχουν φτιάξει αυτά τα χρόνια. Επιτίθενται σε οτιδήποτε είναι ροκ με την ευρεία έννοια, αλλά δεν είναι heavy metal. Γιατί όμως το κάνουν αυτό? Και πως τους μπήκε το μικρόβιο?
Το γιατί απαντήθηκε πιο πάνω, χαλάει ρε παιδί μου την μαγιά…αν ένας πιτσιρικάς έρθει σε επαφή με αυτό το πράγμα, ίσως να χάσουν ακόμα έναν πιστό μεταλλά. Ίσως αυτός ο πιτσιρικάς, να γουστάρει τόσο, και να γουστάρουν και οι φίλοι του, και άλλος χαμένος κόσμος. Καλά άντε, να έχουν καούρα για τον χαμένο κόσμο τα «κεφάλια» του μεταλ και οι μεταλοπατέρες, να πω εντάξει. Αλλά και οι οπαδοί? Τι στο διάολο? Μισθό τους κόβουν? Υπάλληλοι και έτσι?
Μα αυτό είναι και το μεγαλύτερο κατόρθωμα ουσιαστικά αυτών που κινούν τα νήματα! Να φανατίσουν σε τέτοιο βαθμό, και τόσο πολύ κόσμο, που  να έχουν τον δικό τους προσωπικό στρατό, αιώνιας υπεράσπισης του heavy metal. Και το έχουν καταφέρει, φυσικά, τα γεγονότα μιλάμε από μόνα τους.
Οι σχέσεις τους λοιπόν, εκφράζονται στο παρακάτω σχεδιάγραμμα, απλά και κατανοητά:



Προσέξτε το αμφίδρομο της υπόθεσης στην δεύτερη σχέση, και το μονόδρομο στην πρώτη-μουαχ. Φανατίζω και πετάω, και είμαι κεφάτη  ψωνίζω από του Ζαχαρόπουλου. Όταν γεμίζεις τον κόσμο δηλητήριο, πουλάει και ο έμπορας την πραμάτεια του πιο γλυκά, είσαι εσύ και ευχαριστημένος (μα και κυρίως ξεκούραστος-δεν θέλεις πολλή προσπάθεια), και τα προβατάκια ικανοποιημένα.
Όπως και να έχει, αυτή η κατάσταση επικρατεί μόνο στην Ελλάδα. Υπάρχει ελπίδα λοιπόν, μόνο που βρίσκεται στο εξωτερικό. Το μόνο πάντως που μπορώ να ευχηθώ σε όλους αυτούς, είναι καλή τύχη και καλή δύναμη τώρα που σφίγγουν οι κώλοι, και το ΚΑΥΤΟ ΑΤΣΑΛΙ δεν θα αρκεί για να τους βγάλει από την καθημερινή μιζέρια τους.

H συγγραφή του κειμένου έγινε κάτω από τους ήχους των The Plugz ,και συγκεκριμένα του Βetter Luck lp


[1] Copyright: Γνωστός μεταλοπατέρας

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

Κράξιμο iζ μπιγκ μπιζνεςς

Δεν θα πω ψέμματα, ήμουν αναγνώστης του blog http://faeenamalaka.blogspot.com/.
Στις αρχές του, η καφρίλα και το καριολίκι (διαμέσου της πίκρας που είχε μέσα του) που έβγαζε, ήταν κάτι πολύ γλυκό για τα ματάκια μου τα αμυγδαλωτά-σαν σκυλάκι κόκερ ένα πράμα.

Ο κυρ Mikeius όμως, από τότε που ξεκίνησε τα 3λεπτα βιντεάκια με χιούμορ επιπέδου 1ου έτους Πανεπιστημίου (1 σκάλα πάνω από Σεφερλή και 2 κάτω από Χριστόδουλο), δεν άργησε όχι μόνο να μας ξενερώσει κάργα, αλλά να μας γίνει και ιδιαιτέρως αντιπαθής(=ΠΟΥΣΤΑΡΑΣ).

Τα φαινόμενα, δείχνουν πως κάθε μέρα, σκέφτεται όλο και πιο πολύ πως θα φάει την θέση του γυαλάκια, του Κανάκη, ή του Σερβετά, και θα κάνει το δικό του "Πάνω απ' όλα ο Mikeius", αυτός ο ιζνογκουντισμός του λοιπόν, τον έχει βάλει σε μία ελεεινή διαδικασία να γράφει, να  βιντεοσκοπεί, απλά για να υπάρχει.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς, πως ο mikeius είναι ένας no-lifer, χωρίς φίλους, γκόμενα,γνωστούς, στην αληθινή του ζωή. Tα likes στο Facebook και τα "συνέχισε ΜΑΝ, τα σπας ΜΑΝ", του δίνουν κάθε μέρα δύναμη γιατί πολύ απλά πιστοποιούν την αξία της ύπαρξης του στο μυαλό του, μία ύπαρξη που απλά για όλους εμάς θα ήταν ο "άλλος ένας μαλάκας στο μπαρ".

Ο στρατός σίγουρα του γάμησε την έμπνευση, την ψυχολογία-αλλά φυσικά η "επαναστατικότητα" του Mikeus βρίσκεται στο επίπεδο "αφού σου είπα ρε μαμά, δεν θέλω φασολάκια σήμερα, θέλω μπριζόλα". Δεν θα μπορούσα να περιμένω από έναν σαν τον Mikieus να αντιδράσει ποτέ, δεν θα αντιδράσει ποτέ και σε τίποτα, και όχι επειδή είναι άψυχος, αλλά γιατί είναι χέσταρος.

Είμαι 100% σίγουρος πως οι ιστορίες του στυλ "Πήγα στην ΔΕΗ, με κοίταξε στραβά η σκατογαμιόλα και εγώ τις είπα πως θα της γαμήσω μέχρι και τα αυτιά με τον πουτσαβόα μου που απλώνεται σε 8 σημεία αφού μπεί στον κώλο της" μεταφράζεται σε "Σας ευχαριστώ για την εξυπηρέτηση σας, καλή σας μέρα".

Mikeius, δεν είναι ούτε επαναστατικό (γιατί το παίζεις έτσι), ούτε αντιδραστικό (εδώ και αν το παίζεις έτσι...) να συμφωνούν όλοι μαζί σου, να σου λένε "πέστα Mikeius!Έτσι είναι!". Είσαι απλά, ένα ακόμα γλειώδες, ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ, το οποίο αποζητά την αποδοχή,ψοφάει για αναγνώριση, και κυρίως, θέλει μέσα στο μυαλό του να νιώθει ηγέτης.

Παράτα επίσης τα όνειρα (που σίγουρα κάνεις), για τηλεοπτική καριέρα, μιας και ούτε όμορφος είσαι (λογικά-κανείς μας δεν είναι ΤΟΣΟ όμορφος), ούτε έξυπνος (με το να κανονίζεις ατάκες δεν γαμάς έυκολα), ούτε καν τσαχπίνης. Ένας παπαράκος είσαι, όπως όλοι μας, με την διαφορά ότι εσύ προσπαθείς με νύχια και με δόντια να ξεχωρίσεις από την μάζα. Δεν το έχεις όμως, δέξου το.

Κατά τα άλλα, καλά σε γαμάει το e.r. μωρή ψωλοχυμένη πουτανάρα.








Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Περί ΡΟΚ.Kαι περί κουλτούρας.

Ας κάνουμε ένα διάλειμμα από την καθημερινή, στατική μας καφρίλα, και ας μιλήσουμε για το "Ροκ" και τα παράγωγα του, και την κάκιστη χρήση τους στο μπουρδέλο που ονομάζεται Γιουνανιστάν.
Σπάζομαι, και σπάζομαι άσχημα, όταν μαθαίνω για ένα μαγαζί, "έλα μαλάκα, ροκάδικο είναι, έλα να πάμε μία βόλτα". Και σκάς μέσα, και αρχίδια ροκάδικο, μεταλλάδικο του κερατά.
Στο fb του όμως, ονομάζεται "Πρηξμαιπουτς ΡΟΚ μπαρ"  και συνοδεύεται από χαρακτηρισμούς όπως "δε ροκ μπαρ οφ δε ταουν" και λοιπές αρχιδιές.
Αυτό το καπέλωμα που έκαναν οι μεταλλάδες στο ροκ, δεν το κατάλαβα ποτέ.Ή μάλλον, μου φαινόταν εντελώς προβοκατόρικο.Σαν να ντρέπονται ρε παιδί μου, να βάλουν σημαία ότι ξερεις "εδω ειναι ΜΕΤΑΛ με όλα του τα πολυακόρεστα, όλες τις τσιρίδες, τις ψωλές και το αχνιστό ατσαλάκι", έπεφτε το βάφτισμα ότι "εδώ είμαστε ΡΟΚ" μήπως και τσιμπήσουν και κανέναν ξέμπαρκο, κανέναν που ακούει την λέξη "μέταλ" και φέυγει είτε τρέχοντας(αν ακόμα σοκάρεται από μίζερους μαλλιαμούσιες), είτε γελώντας(αν γνωρίζει τέτοιους μαλλιαμούσιες).
Δηλαδή για να καταλάβω, αν πάω εγώ σε ένα τέτοιο μαγαζί και πω τον dj "Γειά χαρά ΑΔΕΡΦΕ, έχεις μήπως να βάλεις κάτι από Sonics??" θα μου απαντήσει ναι ή όχι ότι "ξέρεις ΜΑΝ, το μαγαζί παίζει μεταλ" "Ναι, μα λέτε ότι είναι ΡΟΚ μπαρ, είναι δηλαδή πιο ροκ ο κάθε χλιμίτζουρας από μία από τις πιό κλασσικές ροκ μπάντες εβερ?" "....."-------------------> όλα αυτά βεβαίως στην καλύτερη περίπτωση που ο εν λόγω dj (δημοσιοσχετίστικη πλέον θέση, αν έχεις φορτωμενο σκληρο 500gb και μπόλικη σούπα σε κατσαρόλες έγινες κιόλας) γνωρίζει/έχει ακουστά τους Sonics.Ή τους Fleshtones.Έστω τους Velvet Underground, δεν γίνεται, δεν μπορεί!
Και συνεχίζοντας, ακούς εκφράσεις όπως "Rock on αδερφέ!", "Ροκ ή τίποτα ρε μάγκα!"....πες "Μέταλ και τα μυαλά στα σιρκουί", τι είναι αυτό που σε χαλάει ρε παιδί μου, ντρέπεσαι που ακούς μέταλ ή είναι ότι θέλεις να καπελώσεις μία ολόκληρη κουλτούρα που είναι ξεχωριστή (θες δεν θες) από αυτή του μέταλ?
Ακόμα χειρότερα, εκφράσεις όπως "ολα είναι rock n roll"- ε όχι ρε μαλάκα, δεν είναι όλα ροκ εν ρολ.Ροκ εν ρολ είναι ο Chuck berry, είναι οι Stray cats, είναι οι Cramps, δεν είναι ούτε οι σκατοποζεριές σου (=το ανάλογο του λαικοποπ, ούτε ΚΑΝ σκυλάδικο, στην Αμερικη), δεν είναι οι μαλακίες που παίζει ο bon jovi, δεν είναι το black metal που ακους, φυσικά δεν είναι το death metal, και το μεγαλύτερο μέρος του heavy metal δεν έχει ούτε ΙΧΝΟΣ rock n roll. Ποιός ο λόγος λοιπόν να αναφερθείς σε αυτά που παίζεις ως "ροκ εν ρολ??" Τι σκατά, γιατί είναι τόσο ενοχικοί οι μεταλλάδες?Πες "ολα είναι ΜΕΤΑΛ" αφου έτσι και αλλιώς, αυτα που ακούς, μέταλ είναι.

Θυμάμαι, ήμουν πιτσιρικάς, πριν καμιά δωδεκαετία, είχε ένα μεταλ πάρτυ σε ένα μαγαζί-μέταλ όμως έτσι?- και διαφημιζόταν από το ραδιόφωνο ως το "ΡΟΚ ΕΝ ΡΟΛ ΠΑΡΤΥ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ".Σκάει ένας γνωστος μου ροκαμπιλάς (μεγάλος αλογομούρης, του χουν φάει την ζωή τα φρουτάκια και η πρέφα), και τον βλέπω σεκλετιασμένο. "Τι έγινε ρε μλκ, γιατι μούτρα μέχρι το πάτωμα??" " ε τι να σου λέω τώρα ρε μαλάκα, άκουγα ροκ εν ρολ παρτυ και ειπα θα έχει κανένα κουμάντο με Meteors, με κάνα Cochran να ρίξουμε κανέναν χορό,έβαλα την χτένα στην τσέπη, και πήγα.Μπουκάρω μέσα, ακούω κάτι που βαρούσε-μπά λάθος θα έχω κάνει, ας κάτσουμε κανένα μισάωρο μηπως και αλλάξει κάτι.Μπαίνει ενα Motorhead και λεω πως είμαστε σε καλό δρόμο.Μετά σκάνε κάτι ντεθμπλακ δεν ξέρω και πως και τι, τσιμπάω το dj και τον ρωτάω γιατί το κάνει αυτο.Ε μου απαντάει πως όλα είναι ροκ εν ρολ.Ε κάπου εκεί κατάλαβα πως δεν ακούω ροκ εν ρολ ρε παιδί μου, ακούω γιαπωνέζικη τζαζ σαμπλαρισμένη απο τον Τσιλιχρήστο(στα φορτε του τότε έτσι??) και πήρα τα μπούλα μου γιατι έπαιζε και ο Ηρακλής την επόμενη μέρα και δεν ήθελα να χάσω άλλη μία ιστορική βραδυά στο Καυτατζόγλειο".

Φυσικά και στα site, τα ίδια σκατά.Ονομασίες όπως rockmydick.gr, rockonbrothers.gr, μπαίνεις να δείς μία είδηση και διαβάζεις για το πώς χάλασε  το πιστολάκι του Rob Halford το 1970, και αν κατουράει ανάποδα ο Phil Anselmo.Τρελές ροκιές δηλαδή."Φιλλλλλαράκι, ελλάδα είσαι, εδώ το ροκ είναι συνυφασμένο με το metal". Όχι ρε συ, δεν είναι,εσείς το κάνατε με το καπέλωμα σας.
Ντάξει,βασικά το χειρότερο είναι ότι κάποιοι με το ζόρι πάνε να μας πείσουν πως το αληθινό ροκ του 80 είναι το a.o.r και το λεγόμενο melodic rock.Μαλακίες ολκής λέω εγώ, το "ροκ" της νοικοκυράς με το τσεμπέρι που χαιδεύεται μονο με την σκέψη του Μαικλ Μπολτον ή της ευτυχισμένης Αμερικάνικης οικογένειας ενώ τρώει το πρωινό της. Ακίνδυνο, άνευρο, αδιάφορο, απευθύνεται στα γνωστά ξενέρωτα μουλάρια που θα ήθελαν να γίνουν γιάππηδες αλλά δεν μπορούν, και ονειροπολούν μέσω αυτής της μουσικής πουστιάς.Αλλά εδώ σε λίγο θα μας πουν ότι ο μεγαλύτερος ηθοποιός που βγήκε το 80 ήταν ο Ντον Τζόνσον, τι ψάχνεις...



Ο Έλληνας είναι ένας ignorant κάφρος, αυτό είναι δεδομένο.Βαφτίζει όπως και όποτε μπορεί οτιδήποτε του κάνει κέφι, αρκεί να ακουστεί καλά στα αυτιά του και κυρίως στα αυτιά των άλλων.Και όλα αυτά, συνδυαζόμενα με την τερατώδη του άγνοια. Σε όλους τους κύκλους γίνεται αυτό.Οι τρανσάδες, χαλαρά τραβάνε τα ίδια.Για αυτούς που ακούγαν συνειδητοποιημένα techno στις αρχές του 90, δεν το συζητάω, αυτοι έτρωγαν στην μάπα τον κάθε άσχετο που άκουγε euro dance και δήλωνε ότι είναι φανατικός οπαδός της techno. Στην "κουλτούρα"(η οποία στην πόλη μου ευτυχώς αυτοπεριορίζεται στο στενό από Ζεύξιδος έως Ικτίνου), έχεις τον κάθε ένα να δηλώνει ΟΤΙ θέλει, χωρίς φυσικά να έχει ψάξει στο ελάχιστο τι σημαίνει να είσαι λάτρης του εξπρεσσιονισμού, του μινιμαλισμού(και πως να είσαι μάνα μου όταν φοράς στα χέρια σου μισό κιλό αλυσίδες γύφτικες που βαράνε σαν τις καμπάνες της πλατείας Duomo), η περσυνή μουσική μόδα εκεί είναι μπανάλ, αλλά όλοι πηγαίνουμε να δούμε λάιβ σαν τα καλά πρόβατα τους James ή τον Moby-έτσι είναι, οι "ανεξάρτητες ρίζες μας" και ο σκεπτόμενος τρόπος ζωής μας στέλνουν κατευθείαν στην αγκαλιά του Tim Booth, να τραγουδάμε όλοι μαζί, αδερφομένοι,This bed is on fire.Το κάναμε και το ροκ χρέος μας για φέτος, το μάθαν όλοι οι φίλοι μας, οπότε δεν έχει πόρτα στα κουλτουροστέκια.Α ναι, έρχεται και το καλοκαίρι, το must  της Αμοργού, της Ικαρίας και της Ιου είναι δεδομένο-που αλλού θα μπορέσεις να ξεκουράσεις καλέ αυτό το ανήσυχο πνεύμα?Στις ήρεμες, οικογενειακές,γραφικές παραλίες π.χ της Θάσου?Τσκ-τσκ-τσκ,τρέ μπανάλ και μικροαστικά μην σου πω μανάρι μου."Καλέ συ Δώρα, ο φίλος σου είναι ΠΟΛΥ ΚΑΓΚΟΥΡΑΣ" "καλέ συ κυρα-γαμιόλα έχεις τόσες τρίχες στο χέρι όσες ο Μαλιούφας και περνιέσαι και για καυλόμουνο".

Αυτή η χώρα παίρνει τα σκατά που της αξίζουν, και είμαι πολύ περήφανος, που από μικρό παιδί σχεδόν, δεν είχα κανένα αίσθημα αγάπης προς την πατρίδα(και οποιαδήποτε άλλη).Γιατί απλούστατα, αυτό πλέον μετατρέπει σε πιο εύκολη την φυγή μου(μας) από την χώρα, σύντομα.Έχεις νιώσει ποτέ, γυρνώντας από μία χώρα που σου αρέσει, του εξωτερικού, να παθαίνεις κατάθλιψη πατώντας και μόνο το πόδι σου στην χώρα που γέννησε την φέτα?Εγώ ναι, πάντα.Θα μας λείψει ο τεράστιος ΠΑΟΚ, αλλά αφήνουμε και κάτι πίσω να μας θυμίζει και τις όμορφες στιγμές....και μην ξεχνάτε, η κρίση θα τελειώσει σε 3 βδομάδες από τώρα, το αφεντικό μου που είναι "μέσα στα πράγματα" είχε αυτήν την αποκλειστικότητα, στην προσπάθεια να μην με χάσει.Δεν μου υποσχόσουν μία δισκογραφία των The Sound (μαζί με τα Outsiders και τα προσωπικα του Borland-λεφτά ΕΧΕΤΕ) ρε μάστορα? Πιο εύκολα θα με έπειθες να μείνω εδώ και να βουλιάξω μαζί σου.Θα με έκανε βασίλισσα.
Ντίσκο-ντίσκο,Μπεηζάνη.





.


Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Το τραγούδι του GG,σε αγνή χέσε μέσα έκδοση.




Εισαι φλωρος βλακας μεταλλας,
Ακους και παουερ επικ μα και θρας,
Γαμω το χεβυ μεταλ σου-ω ναι,
Γαμω το μπλακ σου μα και τον Ντουρτμέ.

Οπαδος του φενριζ ποζερας,
Γελαει ο κοσμος μα δεν γελαει με εμας,
Γαμω και τον μυστικισμο σου-ω ναι,
Με πενταλφες δεν γαμησε κανεις ποτε

Τωρα την αληθεια θα σου πω,
Γαμω και κάθε πουστη επικο,
Γαμω και το εξκαλιμπουρ-ω ναι,
Γεια σου προεδραρα καραφλε

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Progressive proletarians by the side of Judge Dredd



Ας με συγχωρέσουν οι φίλτατοι αναγνώστες του ιστιολογίου, για την αρχαίζουσα γλώσσα που θα χρησιμοποιήσω, μιάς και δεν είθισται στο εν λόγω ιστιολόγιο να χρησιμοποιούμε αντιλαική γραφή, αλλά θα πρέπει να προσεγγίσουμε τα υψηλά γλωσσικά επίπεδα για να απαντήσουμε στην άδικη και καταχρηστική επίθεση προς το πρόσωπό μας.
Ωσαν μιά κορασίδα που αποσκορακίζει τον χαρακτήρα του πρώτου της εφηβικού έρωτα, θα αναλύσουμε την σχετικότητα των απόψεων πάνω στο ζήτημα "Ελεύθερη Έκφραση-Λειάνωντας τις γωνίες του Διαδικτύου".Διάφοροι ετερόφωτοι νεανίες, φορείς και προμηθείς αηθεστάτου συμπεριφοράς, κατατρέχουν στο εν λόγω μέσο, καταλύοντας τα Sine qua non της πρέπουσας συμπεριφοράς, αντιτείνοντας μία ελευθεριάζουσα τουρνιρ ντεσπρι, εκχυδαίζοντας,αναφλογίζοντας, και φυσικά αναμοχλεύοντας καταστάσεις οι οποίες δεν εναρμονίζονται με την λογική ενός νοήμων ανθρώπου, πολλώ δε μάλλω με την ευγενή μα και συνάμα ανδροπρεπή στάση ζωής που μας προτάσσει το ιερό ατσάλι.

Εις αυτούς τους ανερμάτιστους νεανίες έχει εισχωρήσει το πυκνουφασμένο βλάστημα της κακεντρέχιας, το οποίο προστάζει την προώθηση της άκρατης μπουρδολογίας, της αειρόου καφρίλας(sic) και φυσικά της ατέρμονης μοχθηρίας.
Εμείς,οι τιμημένοι και εκλεκτοί κλειδοκράτορες του Ιερου δισκοπότηρου της Γνώσης,της Παιδείας,της Κουλτούρας και της Στόχασης, είμεθα υποχρεωμένοι να επαναφέρουμε τους αμούστακους αυτούς εις την Τάξη, με μεθόδους που αρμόζουν στο επίπεδο μας, με όλες τις νόμιμες και φυσικά ηθικές οδούς.
Διασταυρώνοντας τα ετεροειδή,διχάζοντας τα μονοκοτυλήδονα,κόπτωντας τον Γαλαξία στην μέση, με κάθε διαδικασία θα είμαστε εμείς αυτοί που θα επιφέρουμε την Τάξη και Ηθική απανταχού του Διαδικτύου.
Ο δικός σας,
Βλάσσης Κουτουλούφας-εγώ ειμί ο Νόμος και η Τάξη.

Υγ-Αφιερωμένο στο παιδί με το σιδερικό,την τρύπια παντελόνα,την φωτό του Παπατσάκαλου στο τζάκι,και το κορνιζομένο πτυχίο της Νομικής (Δαπ rules).

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Campaign for the destruction of musical retards.

Γενικά είμαι μέγιστος κράχτης,πολλές φορές το κάνω απλά για να τσιτώσω κόσμο,αλλά σε αυτήν την περίπτωση τα πράγματα τα πιστεύω έτσι ακριβώς όπως τα γράφω.
Σε προφίλ λοιπόν γνωστού μου από τα πολύ παλιά μεταλοπατέρα,βλέπω συνεχώς να ανεβαίνουν βιντεάκια από τις παρακάτω μπάντες,με το απαραίτητο αποθεωτικό σχόλιο που δείχνει ότι το συγκρότημα σέρνει καρούλια,τσιμεντώνει συνειδήσεις,υγραίνει κυλωτάκια,κονιορτοποιεί τον Αμαζόνιο,αφαλατώνει την Μεσόγειο και φυσικά κόβει την γή στα 2.
Απαραίτητο συνοδευτικό είναι και τα σχόλια απο κάτω:"τα σπάνε ΜΑΝ","τι έβαλες ΜΑΝ","εντάξει ΜΑΝ τι να λέμε τώρα" και λοιπές κολακείες προς τον facebook dj.
Δεν με νοιάζει ότι βάζει τα βιντεάκια με ρυθμούς ταχύτητας cougar(όχι τα milf ρε,τα ζώα εννοώ) που αν ποστάραμε όλοι με αυτούς τους ρυθμούς ο Mark Zuckerberg θα μας χρέωνε μέχρι και το πόση ώρα κοιτούσαμε την οθόνη, αλλά πιό πολύ το γεγονός ότι το κάνει σχεδόν επιληπτικά.Δηλαδή και καλά πράγματα να έβαζε θα του έλεγα "ε μαλάκα,μπαστα να πούμε,μην γίνεσαι παπατρέχας".Βεγγομέταλ λοιπόν.
Σίγουρα τα 00ς δεν ήταν ότι καλύτερο για το "ροκ" γενικά.Αλλά ένα από τα χειρότερα υβρίδια που πέρασαν από τον πλανήτη,ήταν αυτό που αδίκως και καταχρηστικά ονομάστηκε "metalcore".Η σχέση του με το hardcore ήταν τόση,όση η δικιά μου με τον Roger Federer-πιάσε τα μπαλάκια μου και χτύπα τα ξανά.Βάλε λοιπόν Constipation metal και είσαι μέσα.
Ξυπνάω που λές ένα πρωινό και βλέπω το παρακάτω βιντεάκι:
Μαλάκα μου,ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να υπάρχει κάτι πιό αστείο από αυτό.Και όχι μόνο αυτό,αλλά να κάνει και επιτυχία ανα τις ηπείρους.Απίστευτο.Κατα τα άλλα "χρυσό μετάλιο στο καλύτερο συγκρότημα αυτής και της επόμενης εποχής".30 χρονών μαλάκας και οι μεγαλοστομίες πάνε σύννεφο.

Όλο το κομμάτι είναι απλά σκατά,δεν υπάρχει ρε παιδί μου,ούτε αμερικανάκια με iq 50 δεν τα ακούνε αυτά.Α ναι,και ξαφνικά ο λυσσασμένος σκύλος τραγουδάει σαν μωρά παρθένα,ε μην χάσουμε και τα 14χρονα κοριτσάκια που μας ακολουθούν κάνοντας \m/ παντού.....φαντάζομαι να δούλευα roadie σε κάτι τέτοιους,η βελόνα θα πήγαινε σύννεφο.Γιατί αλλιώς,δεν παλεύεται.

Ατομική βόμβα?Δέσιμο σε καρέκλα ακούγοντας μόνο No means no για 15 μέρες χωρίς φαί και αντι για νερό ούρα?Μιλκσέηκ από σκατά?Δεν ξέρω,αλλά πραγματικά όλοι αυτοί αξίζουν την ύστατη τιμωρία.
Δεν γίνεται ρε παιδί μου,χάνεται φαιά ουσία ακούγοντας και παίρνοντας στα σοβαρά κάτι τέτοιο.Είναι κάτι σαν τον στρατό:Μετά από 15 συνεχόμενες μέρες σε έναν θάλαμο με ορεσίβιους,νομίζεις πως έχεις χάσει την αντιληπτική σου ικανότητα,το μόνο που ακούς,σκέφτεσαι,ονειρεύεσαι είναι σκατά και κλανιές.Ε εδώ έχουμε σκατά και εμετό,big difference.

Δεν ξέρω,δεν ανήκω με τίποτα σε αυτήν την σκηνή,αλλά τέτοιο κιτς και τέτοιες μαλακίες παίζει να μην είχα ακούσει ούτε από την εποχή των ποζεράδων.Είναι η πρώτη φορά που δεν νιώθω την όρεξη να κράξω χοντρά,αλλά αυτή η μουσική γενιά δεν μου το βγάζει αυτό,μου βγάζει μία θλίψη με την καθυστέρηση που κουβαλάει.Τι κωλοτρίβιουμ,μαστουρμπντ και Αβαντεβιν Σεντερφολντ...Έλεος ρε μαλάκες,έλεος.Αλλά για όλα αυτά μεγάλη ευθύνη έχει κάποιο μέσο στο οποίο θα αναφερθούμε στο μέλλον....μέχρι τότε,προτείνω στις από πάνω μπάντες την σωτηρία τους:


Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Top Ten bands that you must REALLY hate.

Λοιπόν,θα την δώ σήμερα λίγο μουσικοπατέρας και εκφραστής της άποψης "δεν υπάρχουν κακές μουσικές,μόνο κακές μπάντες" (γκουχου,γκουχου).Έτσι λοιπόν θα κάνουμε ένα τοπ τεν μπαντών που αγαπάμε να μισούμε. 
Noύμερο 1




Έχω δηλώσει πολλάκις την απέχθεια μου πρός τους Μοτορβλάκες, δεν πιστεύω ότι χρειάζεται να επεκταθώ παραπάνω.Σιχαμένη μπάντα,με έναν ψοφόγερο να ξεψυχάει και mid tempo που φέρνουν γαμημένη νύστα.Τέλος.

Νούμερο 2



Η μεγαλύτερη μαλακία που βγήκε ποτέ στην μουσική,ανεξαρτήτως είδους.Όταν ήμουν πιτσιρικάς,έβλεπα παντού "Manowar" και ξαναμανα "Manowar" και προσπάθησα ΠΟΛΥ φιλότιμα,να ακούσω τι σκατά έχουν και τους αποθεώνουν.Δεν μπόρεσα ποτέ.Από μουσική με κάνουν να γελάω (άκου "kill with power-ΚΛΑΙΝ/ΜΑΙΝ),στιχουργικά απευθύνονται σε πλήρως καθυστερημένους μεταλλάδες,στυλιστικά ΓΑΜΗΣΕ ΤΑ με τις γούνες και τις άλλες αρχιδιές,πραγματικά πιστεύω πως αυτοί που έχουν ξεπεράσει τα 20 και ακούν Manowar,κάπου μέσα τους πρέπει να αισθάνονται λίγη ντροπή.Λίγη ρε παιδι μου.Αλλιώς,είναι λοβοτομημένοι.Πάντως αποτελούν σημείο αναφοράς για εμένα.Για να είναι κάποιος μεταλλάς,ΠΡΕΠΕΙ να του αρέσουν οι Manowar.Aλλιώς δεν είναι.Όλα τα γαμημένα κλισέ μέσα σε αυτούς θα τα βρείς.Απίστευτα αστεία μπάντα...

Νούμερο 3
Kανονικά δεν θα έπρεπε να έχω πρόβλημα με αυτούς τους ακίνδυνους παπάρες.Αλλά όλη η τάση γύρω τους,με στυλ "το μέταλ του σκεπτόμενου οπαδού",με κάνει να κλαίω από τα γέλια.Δηλαδή αν οι Queensryche απευθύνονται σε σκεπτόμενους οπαδούς,οι Savage Republic σε τι απευθύνονται??Σε
μεγαλοφυίες?Τρομακτικά γλειώδης pop metal μπάντα,αλλά όχι τόσο μισητή λόγω της ίδιας αλλα περισσότερο για αυτό που πήγαν να την περάσουν.

Νούμερο 4


Mαλάκα μου.Δεν γίνεται να έχεις έστω μια στοιχειώδη σχέση με το ροκ,και να τολμάς να λές ότι "ακούς Βon Jovi".Η πραγματική ντροπή της μουσικής,πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ πόσο παπάρας μπορεί να είναι κάποιος ώστε να πάρει στα σοβαρά την μουσική τους.Μουσική βγαλμένη αποκλειστικά για γυναίκες από 14 εώς 17,και για καραφλογιεγιέδες που το παίζουν "ροκ" στον ελεύθερο τους χρόνο.Απίστευτο πόσα πρόβατα έχουν εδώ στην ελλάδα που προσπαθούν να τους μοιάξουν μουσικά μα και στυλιστικά.Μπορούμε να ευχαριστήσουμε το Σωτήρη Βλακάρο για αυτήν την ευγενική προσφορά στην "Ρόκ" σκηνή.Το Ροκ υποτίθεται ότι πρέπει να είναι επικίνδυνο,αυτοι εδώ οι μαλάκες και οι οπαδοί τους το πιό επικίνδυνο πράγμα που θα έκαναν θα ήταν να περάσουν την γιαγιά τους απέναντι στον δρόμο.

Νούμερο 5
Γελάει όλη η κοινωνία.Η κατάντια του alternative rock τα τελευταία 15 χρόνια δεν έχει τελειωμό,και θα συνεχίσει να έχει ακόμα όσο το παιχνίδι παίζεται σε κατηφορικό γήπεδο.Οι Coldplay είναι οι πρωτοπόροι σε αυτό που αποκαλούμε "Alternative για αυτούς που δεν ακούν Alternative".Nερόβραστοι,γλυκανάλατοι,σιχαμένα ξέκωλοι,είναι η μπάντ που θα ακούσει η Σούλα Κυριαζή από την Επτάλοφο αλλά και η Μαριαλένα Κατακουζηνού από την Κρήνη.Ποτέ το rock δεν ακούστηκε ξανά τόσο ΧΥΔΑΙΑ ακίνδυνο

Νούμερο 6




Nickelback και 3 Doors Down.Δεν μπορούσα να τους βάλω σε ξεχωριστή κατηγορία αυτούς,τους έχωσα μαζί γιατί εκφράζουν ακριβώς το ίδιο πράγμα.Λοιπόν.το grunge ήταν ένα πάρα πολύ καλό μουσικό είδος (άσχετα αν εγώ δεν ακούω καμία μπάντα-το ψιλοχοντροβαριέμαι), το οποίο ξεκώλιασε το poser rock και έστειλε όλους τους κιθαρίστες του κομμωτηρίου στο ταμείο ανεργίας και στην καθημερινή πρωινή εργασία.Αυτοί οι 2 τρόμπες εκφράζουν την κατάρα που άφησε πίσω του το grunge.Άλλες φορές κλέβουν τους Pearl Jam (ανεπιτυχώς),άλλες φορές παραγουν αμερικάνικο ροκ για όλη την οικογένεια,πάντα όμως βρίσκονται στο ποιοτικό στάνταρ του απόλυτου μηδέν.Οι άνθρωποι είναι τραγικοί παπάρες,άνευροι,ευνουχισμένοι,και απευθύνονται αποκλειστικά σε χαζοαμερικανάκια παγκοσμίως ("Αμερικανάκι" δεν είναι εθνικότητα,είναι στάση ζωης!) που συγκινούνται με κλαψομούνικες μαλακίες.Και το ακόμα χειρότερο?Υπάρχει στην ελλάδα μια γενιά "μουσικών" που έχει επηρεαστεί από αυτόυς...και έλληνας,και φλώρος.Όλα τα καλά μαζί....

Νούμερο 7



Θα μπορούσα να γράψω τόμους για να εξηγήσω την αντιπάθεια μου προς τους NoFx.Η πλάκα είναι πως ο πρώτος τους δίσκος μου αρέσει πάρα πολύ,αλλά απο κεί και μετά,όλοι οι γαμημένοι δίσκοι τους μοιάζουν τόσο τρομακτικά μεταξύ τους,που αν ανακατέψεις τα κομμάτια,πάλι το ίδιο αποτέλεσμα θα βγάλεις.Το μίσος μου όμως δεν είναι τόσο μουσικό....οι NoFx ήταν από τις πρώτες μπάντες που ειρωνεύτηκαν την πολιτικη πλευρά της punk σκηνής,ήταν οι πρώτοι μαλάκες που έκαναν το κρύο χιούμορ κανόνα,και ξαφνικά,ξύπνησαν μία μέρα,και κατάλαβαν ότι ο Bush πάει να γαμήσει όλο τον πλανήτη,και αρχίσαν όχι μόνο να γράφουν πολιτικούς στίχους,αλλά και να δηλώνουν πέρα-δώθε πως "οι NoFx ήταν πάντα μια πολιτική μπάντα".Ναι ρε παιδί μου,ίδια κλάση με Oi Polloi ας πούμε.Εκείνο που προκαλεί απορία είναι πως ένας αρχιμαλάκας όπως ο Fat Mike διατηρεί μία τόσο καλή εταιρεία όπως η Fat Wreck,με τόσες αξιόλογες μπάντες (no use for a name,lagwagon,epoxies etc etc) εδώ και 20 χρόνια.Το ακόμα πιο περίεργο είναι πως δεν έχει βγάλει ούτε έναν δίσκο ανάλογα καλό με αυτές τις μπάντες....

Νούμερο 8



H συνεχής ισπανοκαυλίαση των ελλήνων (βλάχων) έπρεπε κάπου να ξεσπάσει.Και βρήκε τους Ska P.Εδω χτυπήσαμε φλέβα σκατού.Η πιό σιχαμένη,ελεεινή και τρισάθλια ska punk μπάντα,με μπόλικους οπαδούς στις Μεσογειακές χώρες.Είχα την "τύχη" να τους δώ και live(φυσικά κούτρα και με ντου).Οι "επαναστάτες" του 20ευρου λοιπόν,εκτός ότι κουβαλάνε μία εντελώς ΠΑΙΔΙΚΗ προσέγγιση στο ska punk (είπε κανείς Operation Ivy?),είναι και η μπάντα που αποτελεί το must του κάθε "επαναστάτη".Ταλαίπωροι Crass,αν βλέπατε σήμερα πως αφήνοντας 2 τζίβες,βάζοντας ένα περικάρπιο Τζαμάικα,και μία μπλούζα Ska p γίνεσαι πραγματικός επαναστάτης,ίσως ποτέ να μην κυκλοφορούσατε το "Christ:The Album".Τόσα χρόνια,τόσες μπάντες που πολέμησαν για την ΣΟΒΑΡΗ πολιτική άποψη του punk,και ήρθαν τούτοι εδώ οι καραγκίοζηδες,να τα σκατώσουν και να τα μπλέξουν όλα μέσα:μπαφονομιμοποιήση,μπανάνες τσικίτα,"αλητεία" αλλά πάνω από όλα ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ.Είναι που είναι σκατά μουσικά,χώσαν μέσα και την πολιτική άποψη της κωλάρας και τα γαμήσαν όλα.Να ναι καλά οι Sin Dios (να αγιάσει και το στοματάκι και το χεράκι τους) που τους διαολόστειλαν.Αν ποτε δείτε καμία αναρχο πανκ μπάντα από Ισπανία μεριά.Ρωτήστε τους για τους Ska P.Θα δείτε πόσο γέλιο θα βγάλουν.


Noύμερο 9
Το nu metal ήταν το μεγαλύτερο σίχαμα που βγήκε ποτέ στην μουσική,ανεξαρτήτως είδους.Μία από τις πιό απαράδεκτες μπάντες που εμφανίστηκαν ποτέ,ήταν οι εν λόγω καραγκίοζηδες.Εξαιρούμε το γεγονός ότι πέρασαν για πρωτοτυπία το καραγκιοζιλίκι με τις μάσκες (μπάντες όπως οι Los Olvidados το έκαναν αυτό πολλά χρόνια πριν,στα 80ς κιόλας),μουσικά ήταν η μεγαλύτερη μπουχέσα που εμφανίστηκε ποτέ.Η αποθέωση του δήθεν,η μουσική υπόκρουση ενός πίθηκα ή εστω πιθηκομούρη με φαρδιά παντελόνια και σπάσιμο μέσης αλα Νικ Γκάλης,μουσική ανυπαρξία και η μπάντα που έκανε χιλιαδες βλαχοαμερικανάκια να πιάσουν μια γαμημένη κιθάρα και να την ταλαιπωρήσουν,αυτην και τα αυτιά όσων τους άκουγαν.Σαβούρες και σκατόμπαζα όπως οι Coal Chamber,Killswitch Engage και λοιπές μαλακίες,σας είμαστε ευγνώμονες για το πόσο γέλιο μας έχετε χαρίσει.


Νούμερο 10

Η τελευταία επιλογή έπαιζε ανάμεσα στους Exploited,Darkthrone,Pantera,Marilyn Manson.Τελικά όμως όλοι αυτοί αποδεικνύονται outsider σε σχέση με τους μάστορες της μαλακίας,Rammstein.Όταν ακούω το εξής "ακούω Ιndustrial και αγαπημένη μου μπάντα είναι οι Rammstein",μου ρχεται να σπάσω τραπέζια πάνω σε κεφάλια.Γαμω την επτάλφα σου γαμώ,οι Throbbing Gristle δηλαδή τι είναι?οι Spk?
Άκουσα και την άλλη παπαριά πρόσφατα:"το industrial δεν είναι μουσικό είδος,ειναι στυλιστικό".Ρε δεν πάτε στο διαόλο λέω εγώ?Βλαχογερμανίζοντας πάνω σε επιληπτικά metal riff δεν κατάφερε ποτέ να γαμήσει κανείς. Αυτό το λέω για αυτούς που πρεμουριάζουν τα μουνέτα ότι δήθεν και καλά ξέρω γω ακούνε Rammstein γιατί ναούμε "Rammstein είναι πολυ μπροστά".Μπροστά είναι μόνο ο κώλος σου ρε στρίγκο,και στον γαμάνε μανάβηδες που ακούνε Saw Throat!








Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Greece is certainly not famous for her eclectic taste.

Είσαι έλληνας?Aκούς "ροκ"(ΞΕΡΝΑΩ).ΠΡΕΠΕΙ να παρευρεθείς σε 2 συναυλίες φέτος....Bon Jovi και Manowar.
Αν είναι δυνατόν.Αν είναι δηλαδή ρε πούστη μου.Sold out αμφότεροι!Εγώ ξέρω πως στο σχολείο,αν τολμούσες να πείς ότι ακούς Bon Jovi,το ξύλο πήγαινε σύννεφο,και η φάπα έπεφτε σε ρυθμούς βροχής.Και έχεις και από την άλλη,τους γουνοφορεμένους παπάρες,να μιλάνε για ψωλές,ατσάλια και καυλωμένες παρθένες,και να γεμίζουν αρένες.Αυτά.μόνο στην Ελλάδα φυσικά,ή σε άλλους βλάχους όπως οι Ανατολικοευρωπαίοι.Η χαρά του νεκρομαλάκα και του θείου Αρχίδα...
Battle of the bands για το ποιός θα είναι ο αρχιπαπάρας που θα παίξει support στους Μπον Φλορι.Αν είχα μία μπάντα,πραγματικά θα ΝΤΡΕΠΟΜΟΥΝ να παίξω support σε τέτοιες ΑΡΧΙΔΙΕΣ.Αλλά έχομεν κουλτούρα ώς λαός,είμαστε πολύ "ροκ" ρε παιδί μου....
Ντρέπομαι για την κατάντια της μουσικής φυλής των "ροκάδων" στην χώρα μου.Έχω ακούσει ατάκες όπως "καλα,ακούς ροκ και δεν σου αρέσουν οι μπον τζοβι??".Όχι ρε μαλάκα,δεν μου αρέσουν,ειναι ένα μάτσο σκατα,δεν τις άκουγα αυτές τις μαλακίες ούτε όταν ήμουν 8 χρονών στα παιδικά πάρτυ,και δεν μπορώ να ακούω γαμημένες μπαλάντες,ούτε φλασάτες μαλακίες που μιλάνε για ατελείωτες νύχτες με γαμήσια (έχεις στραβοψωλιάσει ρε Μπον τζοβι,σιγά), ούτε μπορώ να πάρω στα σοβαρα το disposable,corporate rock σας.
Εκεί,να σας παίζει ο Βλακάρος και τα άλλα εμπορικά ραδιόφωνα και να νίωθετε και ΠΟΛΥ ΡΟΚ ΝΑΟΥΜΕ.
Υπήρχαν,υπάρχουν και θα υπάρχουν μπαντάρες οι οποίες δεν έχουν έρθει απο ελλάδα,και ούτε θα έρθουν,λόγω "έλλειψης ενδιαφέροντος".Λογικό,είναι επειδη το ελληνικό κοινό είναι πολυ ψαγμένο ρε παιδί μου,οπαδάρες όλοι.Και δεν περιμένω να έρθει το Χ,Ψ punk συγκρότημα που έχει φανατικό κοινό στο Austin,αλλά ρε διάολε,Wavves,Vivian Girls,Blank Dogs δεν θα μπορούσαν να έρθουν??Και αυτά τόσο άγνωστα είναι??Οι Pennywise έστω,για το γαμώτο,να έρθουν.Δεν έχουν 600 άτομα στην ελλάδα?Αν όχι,αυτό λέει πολλά.
Η χώρα της δισολίας,της περμανάντ,της βλακ μέταλ "κακίας",και του δήθεν...ότι γαμημένο είναι δήθεν,πουλάει τα κέρατα του εδώ.Και όλα αυτά,στην εποχή της υπερπληροφόρησης....

Corporate rock really does SUCK.


Oκ,η παραπάνω φωτό είναι από το πιο κάτω site (ωραία φρύδια-με κλαδευτήρα τα βγάζεις?)
http://www.metalsucks.net/2011/02/08/exclusive-burzum-launches-clothing-line/ 
όπου φυσικά βλέπουμε και άλλα καλόγουστα ρουχαλάκια,για τους οπαδούς του Μπουρνούζ (αλήθεια,κάτι τέτοιο πως τους ξέφυγε?), οι οποίοι ΤΣΙΝΑΝΕ ΚΑΛΕ,και κλαίγονται στα ανά τον κόσμο forum/blogs ότι "Eίναι δυνατόν?ο Γαμωσταυρουμ/Μυστικουμ/Απόκρυφουμ μας ήρωας να γίνεται έρμαιο στα χέρια των απανταχού Bonachero και Zara?"
Για μιά ακόμα φορά,αποδεικνύεται ότι αυτή η μουσική,είναι απλά ένα πιόνι της μουσικής βιομηχανίας,η "ακραία" έφραση που επιβάλλεται με το ζόρι τόσα χρόνια ως η "μοναδική" σε γενιές πιτσιρικάδων οι οποίοι φυσικά έχουν άφθονο χρόνο και χρήμα να ξοδεψουν στα μέταλ σκατά.
Το μέταλ είναι (ήταν μαλλον) σίγουρα καλό,είχε και μπάντες αξιόλογες(από Riot έως Possessed),αλλά όλα αυτα πριν  μπεί στα κόλπα του μάρκετινγκ.Μόλις τα τσιράκια ανακάλυψαν ότι έχει ψωμί,το μετέτρεψαν σε easy revolution (δεν είναι και πολύ δύσκολο να αγοράσεις ένα μπλουζάκι Slayer και να το παίξεις ΜΑΓΚΑΣ ΚΑΙ ΒΑΡΥΣ),και αυτό βεβαίως δεν έγινε μόνο στυλιστικά,αλλά και μουσικά.Το τι αρχιδιά επικρατεί στο μέταλ σήμερα,δεν λέγεται.Καλογυαλισμένες και slicky παραγωγες,τυποποιημένες συνθέσεις,ακόμα και οι πόζες είναι με μοιρογνωμόνιο.Τσιμπάνε τα πιτσιρίκια,"ουαου!Αμον Αμαρθ!Γκρουπάρα!",και μόλις πιάνουν καμία πιο ώριμη ηλικία βαράνε το κεφάλι τους στον τοίχο για τα χαμένα τους νιάτα και λεφτά.
Συναυλιες με 20ε (το λιγότερο έτσι??),larger than life ιματζ,ρε λες να έχουμε φτασει σε εκείνο το οριακό σημείο που είχε έρθει η μουσική βιομηχανία το 1977 και το 1992?Που έπρεπε δηλαδή να βγεί κάποιος,να παίξει ΑΠΛΑ μουσική,χωρίς ιματζ και πόζα,και να σκορπίσει κουβάδες σκατά στους απανταχού ροκσταρς της κωλάρας??
Και παμε να δούμε ένα παράδειγμα.Το πανκ αντίστοιχο του Βουρτζουμη είναι π.χ οι Disorder.Πάρα πολλοι οπαδοί,πολύς λαός να τους γουστάρει,ακραίος πανκ ήχος.Γιατί άραγε η μουσική βιομηχανία δεν την πέφτει σε μία μπάντα όπως οι Disorder και να αρχίζει να τυπώνει κυλοτάκια με το όνομα τους?Για τον απλούστατο λόγο ότι ο πανκ οπαδος δεν είναι πρόβατο,δεν θα αγοράσει ότι του πασάρουν,δεν θα αφήσει την μουσική του να γίνει ΠΟΥΤΑΝΑ και να την ξεκωλιάζει ο κάθε Νιουκληαρ Βλακας.
Όλα αυτά λοιπον καταλήγουν κάπου:Μέταλλοι,μην κλαίγεστε.Σε αυτόν τον εκφυλισμό της μουσικής σας εσείς είστε αυτοί που έχετε την μεγαλύτερη ευθύνη.Για τον απλούστατο λόγο ότι ΕΣΕΙΣ την οδηγήσατε εκεί,εσείς ζητούσατε να παίζεται η μουσική σας στα ραδιόφωνα,σε μαγαζιά,στο ΜΤV.Τώρα,λουστείτε τα...

ΥΓ-Πάντως και αυτός ο πούστης ο Μπουρζουμ(πέρα στο ότι ειναι μαλάκας με περικεφαλαία) παίζει κάτι μαλακίες....να ναι καλά τα μπλακ μεταλ προβατα που τον τρεφουν.Δωστε τους την Μπουρζουμοπετσέτα.

The Hex Dispensers - Winchester Mystery House(Alien Snatch! Records 2009)

Time for some more recent stuff.Hex Dispensers,from Austin,Texas,are a very stylish punk band,with members of Manikin and The Damned Town.They sound like they are really inspired by more melodic stuff like Wipers,but they also retain the power of 00s punk rock.Inspiring stuff.

http://rapidshare.com/files/447178525/The_hex_dispensers_-_Winchester_Mystery_House_-_haciendodelpunkunaamenaza.blogspot.com.rar

The Saints-Eternally Yours (Harvest 1978)

Along with Radio Birdman,the Saints were the originators of punk rock in Austrlia,and along with the Ramones and Sex Pistols,they were one of the first bands to expose punk to the world.Second lp (and best),all those classic elements of punk rock are there:energy,hooks,strong character.The Saints continued through the ages releasing tons of records,some nice,some not.But this lp(and their first one,"I m Stranded"),stands as one of the most important punk lps of all time.

http://rapidshare.com/files/447176820/The_Saints_-_Eternally_yours.rar

Davila 666-s/t (In The Red 2008)

Saw this band about 3 months ago,live.Awesome live band.But,their records are great too.This is their first one.Imagine if the garage punks met the Ramones, and sometimes had to chill with some early Jesus and mary chain stuff.Best band i have heard in a while,Puerto Rico my friends!

http://rapidshare.com/files/447235214/davila_666.rar

Germ Attak-Cruxshadow (Loud punk records 2010)





My new favorite band.I really liked the Ouroboros lp and their 7's,but this is a different class on its own.The Germ Attak hit the peak with this lp,incredible UK82 influenced punk,basic,but with more power and hooks than ever before.Gone is the Finnish hardcore influence,this is more in the Partisans/GBH style.Forget posers like Casualties and check out these Canadians,they rule.
http://rapidshare.com/files/447232641/germ_attak_2010_crux_shadow_cd.rar

Life Sentence-s/t lp (Walkthrufyre 1986)

There is no better thing in life than good hardcore.Hardcore rules ok?This is one of my favorite records.Even dumbasses like James Hetfield had a Life Sentence sticker in their guitar.Life Sentence was a Chigaco band that played fast and furious hardcore punk,with UNBELIEVABLE vocals.This will make you pogo around your room.Hardcore for punks,not for jocks.

http://rapidshare.com/files/447167947/Life_Sentence_-_Life_Sentence_1987.rar

Los Estomagos-Tango que me hiciste mal (1985)

This obscure Uruguayian band is one of my latest discoveries.This is their first record (they released 5),and it is a great example of jerky post punk in the lines of Gang Of Four.Impressive.

http://rapidshare.com/files/446757657/Los_Estomagos_-_Tango_Que_Me_Hiciste_Mal__1985_.rar

Massgrav / Diskonto - A Blaze In The Northern Sky (Sound Pollution 2006)

Insane.One of the best split lps ever.Unbelievable fast and brutal stuff by Diskonto,D beat played in 45rpm,even more fast and noisy in the tradition of Mob 47 for Massgrav.This is the record that should be played at kids parties.All hail the vicious hardcore carnivores.
http://rapidshare.com/files/447165860/massgrav_vs._diskonto_-_split__2006_.rar

Zounds-Curse of the zounds (Rough Trade 1982)

Need to say more?A timeless classic of punk,one of the best early 80s UK bands.Melodic anarchopunk of the first league.Among with Omega Tribe,Poison Girls,The Mob,the stood among the crowd of the anarchopunk bands with their melodic approach.

http://rapidshare.com/files/447233280/The_Curse_of_Zounds.zip

Overkill-Triumph of the will (SST 1985)





Well,this is certainly not the speed metal act (crap) with the same name.The L.A Overkill were an early 80s hardcore band,that assimilated some hard rock sounds and pre dated bands like Bl'ast and Annihilation Time.
Brutal but not fast,hard as a rock,rocking hardcore.On SST.
http://rapidshare.com/files/447169186/Overkill_L.A._-_Triumph_Of_The_Will.rar

Zounds-Go all the way e.p (2005)

This is the last e.p the Zounds have recorded.At that time,we have seen them live in Greece,such a terrific band.If you re not familiar with them,well,it is melodic anarchopunk of the early 80s.As classic as it gets.

http://rapidshare.com/files/447164487/ZOUNDS_-_Go_All_The_Way_EP____05_.rar

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

The Rezillos-Can't stand the Rezillos (Sire 1978)


Some classic UK stuff was mandatory to be uploaded.Well,The Rezillos are the kind of the band that you will love if you like the early classic punk rock sound.More melodic than more bands,this is their first lp and it is a real gem.
http://rapidshare.com/files/446670707/Can__t_Stand_The_Rezillos.rar

7 Seconds-The Crew (BYO 1984)

Not much to say about this timeless  classic of American Hardcore.If you are into that sound,you already have it.If you are new to this kind of stuff, this is one of the records that defined melodic hardcore for years to come and it is mandatory to have it,go buy it right away!AWESOME.
http://rapidshare.com/files/438300911/7_Seconds_-_The_Crew__punks-hxc_.rar

The Stupids-Peruvian Vacation (COR Records 1986)

Hailing from Ipswich,Uk,The Stupids were one of the bands that in a really dull era for UK (uk82 bands gone stale and crappy oi!) they endorsed the U.S hardcore sound,and gave it the speed and ferocity of UK.
This is their first and most hardcore record ever.Influenced mainly by Boston hardcore bands,but with added humor,Stupids stood out of the crowd of the then great UK bands like Bad Beach,Bad Dress Sense,HDQ,Heresy etc etc.
They reformed 2 years ago,releasing on Boss Tuneage one 7" and one lp that are most in their later way,Government Issue meets Snfu.
Cheers!

http://rapidshare.com/files/440290822/The_Stupids_-_Peruvian_Vacation.rar

Colera-Pela paz em todo mundo (Ataque Frontal Records 1986)


This is one of the many classic stuff that Brazil had to offer in the 80s (till now it still offers many good stuff though).Along with Olho Seco,Ratos De Porao,Lixomania,the Colera were one of the first (if not the first) purveyors of hardcore punk in Brazil.
More melodic that their contemporaries,Colera still exist and play live performances.This lp is one of their greatest,total addictive melodies along with hardcore fury.

http://rapidshare.com/files/446672141/C__lera-Pela_Paz_Em_Todo_Mundo.rar

Mob 47-s/t e.p. (Self-released 1984)





Imagine that:1984,and a band from Sweden playing insanely fast and vicious hardcore punk,like a mix of Discharge with early Gang Green and D.R.I.Right,you got it.All time classic.

http://rapidshare.com/files/437341558/Mb47.zip

The Nils-Paisley 12" (Siegfried records 1986)





This is the second 12" e.p by the Canadian Nils,called "Paisley".
So sad story about this awesome band.First heard them at the BYO compilation,with the anthem "Scratches and Needles".In a time were hardcore was the rule,The Nils came out with their melodic punk rock,depressing harmonies and emotional lyrics.Being from Canada,in their case,was a major drawback.There is also the very sad story behind this band that ended with Alex Soria's suicide.A highly original band,with awesome records,could have had the fate of Replacements or Husker Du,but sadly fate wasnt fair enough.Long live the Nils.

http://rapidshare.com/files/446648962/Paisley.rar

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

Red Dons-Fake meets failure (Deranged 2010)

Second lp,more mature,more straightforward and less pompous but equally great as the first one.The Wipers influence is still there,but less visible.

http://rapidshare.com/files/440278929/Red_Dons-Fake_Meets_Failure-2010.rar

Dr Know-This island earth (Death Records 1986)


Second lp by the Oxnard stalwart,more metal influence,but still great.Cover of D.O.A's "Uknown" thrown in for good measure.Very good.

http://rapidshare.com/files/438302553/This_Island_Earth.zip

Antidote-Thou shalt not kill (Antidote Records 1983)


Urban Waste,The Mob,Kraut,The Abused,were along the Antidote some of the best hardcore bands that came form the first wave hardcore of N.Y.
No macho bullshit here,no thug mentality,no stupid breakdowns,just real and hard as nail hardcore punk.Because first and foremost,hardcore is punk.

http://rapidshare.com/files/438298762/1983_Thou_Shalt_Not_Kill_7__.rar

Screeching Weasel - Boogadaboogadaboogada! (Roadkill 1988)






Screeching Weasel is a band that you either love or hate.I myself love them,and i believe that they have left us unbelievable classics of jerky punk and hardcore.This lp,is from the more hardcore era of the band,it is their second,and though it has some more punk rock songs,most songs are way into hardcore.Kind of Adrenalin o.d going sloppier.But equally as great!

http://rapidshare.com/files/438013876/Screeching_Weasel__1988__Boogadaboogadaboogada_corchi77.rar

The Offenders-Endless Struggle (Rabid Cat 1985)


One of the most underestimated classics of American Hardcore.Hailing from Texas,The Offenders were one of the most prolific early 80s bands,this is their last lp and is one of the greatest hardcore records ever.Every song is a winner,and the slightly metallic production reminds me of a more sun baked version of Uniform Choice.Fans of early D.R.I need to hear this,not only for the fact that Mickey Offender (R.I.P) plays in half of the "Dealing with it " lp,but because it is similar style to that lp.
Raging.
http://rapidshare.com/files/440287383/Offenders_-_1985_Endless_Struggle_LP.zip

The Epoxies-The Epoxies (Dirtnap 2002)






One of my favorite records of the past decade.I was lucky enough to listen to them from the early days of the career,due to Welly's Artcore Fanzine.Pop Punk mixed with New wave,like the Devo of the 00s,and great female vocals.Sadly missed....

www.dirtnaprecs.com

http://rapidshare.com/files/440178783/The_Epoxies-the_epoxies.rar

The Lillingtons-The too late show (Red scare 2006)


This is the last lp from The Lillingtons.Maybe my favorite,this is a real gem.All the songs stick to your head,poppy punk with many Ramones/Screeching Weasel influences,but full of originality.Once you listen to it,you wont stop-total addiction for the fans of that sound.

http://rapidshare.com/files/438039085/The_Lillingtons_-_The_Too_Late_Show__punks-hxc_blogspot_.rar

Amebix-Redux (2010 Profane Existence)


New Amebix mini lp?That's right.No need to say more,just get it.Re recorded versions of old songs.
www.profaneexistence.com

http://rapidshare.com/files/440282697/Amebix_-_Redux_EP.rar

Hoodoo Gurus-Stoneage Romeos (Big Time 1984)


This is one band that i havent heard,dute to the fact that i believed that they were playing bad college rock.This is their first record,continuing the great Australian tradition of garage and punk,this lp is a bonafide classic of the Aussie garage rock scene (which is huge).Like a more melodic,less punk Radio Birdman,these guys have the hooks,have the songs,and generally they are pretty rad.
Give it a try for their next lps,which are pretty mellow.

http://rapidshare.com/files/446567891/Hoodoo_Gurus_-_Stoneage_Romeos.rar

Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Just Fuckin Around with you.

Δεν αποτελεί μυστικό ότι γενικά,δεν γουστάρω ΜΙΑ ελλάδα και τους έλληνες (βάλτε μέσα και τους γαμωκύπριους).
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που με έχουν οδηγήσει σε αυτήν την αντιπάθεια.Είναι η σκατοβλαχιά με την οποία αντιμετωπίζουνε κάθε κατάσταση οι έλληνες.
Αλλά ας μην πλατιάσω,ας γίνω πιό συγκεκριμένος,και ας πιάσω ένα ζήτημα το οποίο το έχω φάει στην μάπα,θέλοντας και μη.Και αυτό είναι,οι Γκιαούρηδες μουσικάντηδες,ανεξαρτήτως είδους.
Δεν είναι τυχαίο πως ο κάθε αποτυχημένος μαλάκας κάνει και μία μπάντα,και το παίζει "καλλιτέχνης".Πιάνοντας τον όρο "καλλιτέχνης",έχω να πω σε αυτα τα πουστόζωα πως δεν είναι ούτε κατα φαντασία κάτι τέτοιο,στην καλύτερη είναι μουσικοί.
Ο κάθε μαλάκας λοιπόν,επειδή παίζει 2 διασκευές black sabbath και τρεις τζουτζουκας πρηστ,ξαφνικά ΨΗΛΩΝΕΙ..αποκτάει εκείνο το βαρυμαγκίτικο περπάτημα που ΓΑΜΑΕΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ....ο Ηλίας γίνεται Eliah,ο Κωστας Χατζημασούρης γινεται Kostas Shredder,ο Μάκης Σαμολαδας μεταμορφωνεται σε guitar hero Μac Sam.
Φυσικά,όλα αυτά έρχονται συνακόλουθα με το περπάτημα,το στυλ,την εν γένει συμπεριφορά...δες είσαι μουσικός?Ε ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙΣ.ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙΣ στην κλίκα μας.
Το τραγικό είναι,ότι όλοι αυτοί οι παπάρες έχουν όνειρα και ψευδαισθήσεις ότι θα γίνουν ΡΟΚ ΣΤΑΡΣ και θα βγάζουν και λεφτα από αυτό,παίζοντας μισό ριφφ την μέρα και προβάρωντας μια φορά τον μήνα.
Παραδίδουν και μαθήματα μουσικού αυνανισμού,αμέ.Κάτσε φουκαρά πιτσιρικά να μάθεις από τον μάστορα του είδους με την σφηνωμένη κουρού στον εγκέφαλο πως να ανεβοκατεβάζεις κλίμακες γρηγορότερα από όσο τον παίζεις για τσόντες της Lisa Ann.Kαι όταν με το καλό μάθεις,"τότε θα μπείς και εσύ στην κλίκα μας-χο-χο-χο..."

Ο οποιοσδήποτε no identity μαλάκας,που δεν μπορει να βρεί σχέση,δεν μπορεί να κάνει σεξ,δεν μπορεί να δεχτεί ρε παιδί μου ότι ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΡΧΙΜΑΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΠΟΣΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΜΕ ΜΙΑΣ ΧΑΡΤΟΠΕΤΣΕΤΑΣ πάει και χώνεται σε μία μπάντα και το παίζει πρώτη μούρη.Σαφώς,υπάρχουν και οι εξαιρέσεις,αλλά και λίγες είναι,και ξεχωρίζουν πανεύκολα.Είναι συνήθως άνθρωποι που δεν θα σου ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ με το πόσο πολύ ΓΑΜΑΕΙ η μπάντα τους,24/24,7/7,365/365.
Ό κάθε ΛΑΚΗΣ πάει και κάνει μία Cover band,την βαφτίζει και "Ροκ"(ενώ παίζει σκατομέταλ),και προσπάθει μέσω διασκευών σε γλειωδίες (από lady gaga ως helloween) να γίνει μάγκας με αρχίδια άλλων,μιάς και οι δικές του συνθέσεις (αν ποτέ μπορέσει να γράψει) θα είναι είτε αστείες αντιγραφές είτε αρχιδιές για να γελάει ο κόσμος.
Έχεις από την άλλη τον Μίλτο από την Ταραχώδη Συμπλοκή.Φουλ το ραφτό mob 47,"μάγκα μας τσέκαρες?πάρε το σπλιτάκι μας με τους Dibedibedideday από την Παταγονία,γαμάνε και αυτοί λέμε".Πας μετά εσύ το λάχανο,το αγοράζεις,το ακούς ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ,και το συμπέρασμα είναι το ίδιο με αυτό των προηγούμενων 400 ελληνικών "ΚΑΡΑΤΡΟΥ ΟΜΩΣ Ε?" punk μπαντών.Ξεπατίκωμα ήδη γνωστών μπαντών.Αν πραγματικά έπαιζαν μπροστά σε κανένα σοβαρό κοινό προς Αμερική μεριά το γέλιο θα έρεε άφθονο.Αλλά ξέχασα,ειναι ΤΡΟΥ ρε παιδί μου....

Το καλύτερο όμως είναι άλλο.ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ δουλεύουν στο στουντιο.5 μήνες ρε μάγκα τι στον πούτσο ηχογραφείς?Και πάντα το αποτέλεσμα είναι το ίδιο,πεζό,λίγο και βαρετό.Και η διεθνής καταξίωση θα έρθει στο επόμενο δίσκο,ο οποίος σωστά μαντέψατε!θα βγεί σε άλλα 5 χρόνια από τώρα!

Ελάχιστα άτομα και μπάντες έχω συναντήσει που να είναι down to earth,που να παίζουν απλα για να γουσταρουν (και οχι για να βγαλουν γκομενα),που να ειναι και αφοσιωμενοι οπαδοί της μουσικης που ακουν και παιζουν,που να αναπνεουν αυτη την φάση με όλη τους την ζωή.Bullets,Frantic Five,Anti Mob κάποια παραδείγματα που υπάρχουν και σήμερα.Αλλά αυτοί,δεν σπάνε αρχίδια.Δεν πουλάνε μούρη.Δεν το παίζουν έξυπνοι.Μιλάνε σε όσους τους απευθύνουν τον λόγο,και δεν το παίζουν ντίβες στυλ "ο τραγουδιστης μας δεν δίνει συνεντευξεις επειδή είναι πολιτική της εταιρείας".Αλλα ξέρετε κάτι?Αυτοί δεν τρέφουν απατηλά ροκ εν ρολλ όνειρα,πουτάνες και σαμπάνιες.ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ και παίζουν.Δεν αντιμετωπίζουν την μουσική τους σαν την βιοποριστική τους πουτάνα,αλλά σαν μέσο εκτόνωσης και εκφόρτισης συναισθημάτων.Έχει δεί κανείς από τους shredders,posers αρχιπαπάρες π.χ τους Bullets ζωντανά?Αν τους έβλεπαν,θα πάθαιναν σοκ με ένα μάτσο 40αρηδες να τα ΣΠΑΝΕ,και μετά όλοι αυτοί οι σοβαροφανείς γατούληδες (που κάθονται στην σκηνή σαν αγγουρια και με ταχύτητα κινήσεων σκίαχτρων)θα μπορούσαν απλά να ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ ρε παιδί μου,να γυρίσουν στην daily job και να πούνε:

ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΡΟΚ ΣΤΑΡΣ.

Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011

Lemmy Kilmister-A legend or a foe?

sΚαι τώρα,ήρθε η στιγμή να αυξήσω τις λεγεώνες των εχθρών μου σε εκατοντάδες χιλιάδες.....

Είναι αλήθεια.Από τους Motorhead μου αρέσουν 10-12 τραγούδια.Όχι παραπάνω.Δεν μπορώ να εντοπίσω τι ήταν αυτό που μου την έσπαγε πάνω τους.Να ήταν η βλαχοροκιά?Τα τραβηγμένα mid tempo κομμάτια που βαριόμουν την ζωή μου?Η φωνή του Lemmy που μου θύμισε έναν  γέρο στην γειτονιά μου ενώ άφηνε τον επιθανάτιο ρόγχο του?Πραγματικά,δεν ξέρω τι είναι αυτό που πάντα με έκανε να τους βλέπω ώς μία αδιάφορη μπάντα.

Η πλάκα είναι πως μου αρέσουν μπάντες που έχουν επηρεαστεί άμεσα από τους Motorhead.Οι Zeke,GBH,Voivod,Battalion of Saints,Blitz.Αλλά αυτές οι μπάντες δεν είχαν ούτε βλαχοροκιά,ουτε έναν ημιθανή να τραγουδάει,ούτε mid tempo που σε έπιανε σπαρίλα.Just the basics.

H αλήθεια είναι πως μου την έσπαγε απίστευτα ο Lemmy.Σε όλα του.Στην δήθεν μαγκιά που πουλούσε,στο βλαχοχουλιγκανιλίκι (ένας μόνο από τους Cockney Rejects αρκεί για να σου κάνει τον κώλο σουβλάκι),αλλά κυρίως το γεγονός ότι ήταν ο μεγαλύτερος πιανόλας,και ο μεγαλύτερος hipster που υπήρξε ποτέ στην ιστορία.Ναί,σωστά διαβάζεις.

Ξεκίνησε σαν χίππης στην δεκαετία του 60.Την δεκαετία του 70 συνέχισε να είναι χίππης ώσπου την είδε πανκ.Έπειτα,χέβυ μέταλ (αμήν).Πιό μετά,Ροκ εν ρόλ.Ξανά πίσω στο χέβυ μέταλ και ξανά πίσω στο ροκ εν ρολ,που εξάλλου είναι ο πιο απροσδιόριστος όρος.
Κολλητιλίκια με μηχανόβλακες τσοπερόβλαχους,με μεταλλάδες,με πανκς,με ροκαμπιλια,με ότι σκατα θέλεις,αρκεί ρε παιδί μου να ακόυγεται το όνομα των Μοτορβλακέντιων.
Έτσι λοιπόν,έφτασε στην θέωση και πλέον θεωρείται η μεγαλύτερη "ροκ εντ ρολ" μορφή παγκοσμίως εν ζωή.
Άνθρωποι που ΟΡΙΖΟΥΝ το ροκ εν ρολ,όπως ο Fred και η Toody Cole,όπως ο Greg Sage,με καριέρες που ξεκινάνε από το 1960 και συνεχίζουν μέχρι σήμερα,που κινούνται στην underground σκηνή με πάθος,με εκπληκτικές μουσικές και στίχους (και όχι "αντιο τσουλα αντιο"),είναι από άγνωστοι έως απαξιωμένοι.Λογικό,αυτοί δεν έγιναν ποτέ εξώφυλλο στο Metal Hammer και δεν κυκλοφόρησαν δίσκο στην Spv.

Εκείνο όμως που πραγματικά ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ σε αυτό το γέρικο ψοφίμι είναι το "κολλημα" του με τον Β Παγκόσμιο,ή να το πω καλύτερα η πολεμοκαυλίαση που έχει....πιστεύω πως αν βλέπαμε μια οποιαδήποτε μπάντα με μπλουζάκια Totenkopf,με Iron Cross γερμανικής εποχής και με κράνη των SS θα την βαφτίζαμε για πλάκα ως φασίστες.Τον lemmy όμως όχι ε?Ε βέβαια,έχει το άβατο αυτός...άσε που είναι "συλλέκτης" και τίποτα παραπάνω....Το γεγονός ότι είχε πάρε δώσε με φασίστες bikers/choppers και με τον Ian Stuart Donaldson?έλα μωρέ,στις παλιές μέρες όλοι ήταν φίλοι με όλους....Αλλά o Lemmy έστειλε και στεφάνι στην κηδεία του αρχιμαλάκα που ίδρυσε το Blood and Honour.Σωστά?
Εγώ ξέρω πως αν ένας φίλος μου ήταν οκ,γινόταν φασίστας,θα έτρωγε όχι μόνο πούλο από εμένα,αλλά και μερικά κλωτσομπούνια για παραδειγματισμό.Και στην κηδεία του,ένα τσουβάλι σκατά θα άφηνα επάνω στο τάφο του,και όχι στεφάνι.
Αλλά ξέχασα.O Lemmy είναι υπεράνω όλων.Είναι ο θεός ο ίδιος.Και την μάνα σας να σκοτώσει,ο Lemmy είναι μωρέ,δικαιολογείται.
Πρόβατα των Motorhead,Τσίρκο του ροκ εν ρολ.

Old School vs new school

Αρχέγονη κόντρα.Όσο περνάν τα χρόνια,εξελίσσεται.Οι παλαίουρες εναντίον των νιούφηδων.Σε όλα τα μουσικά κινήματα υπήρξε και θα υπάρχει αυτή η κόντρα.
Σιχαίνομαι κάργα τους "παλιούς" και την κωλογαμημένη νοοτροπία "τίποτα καλό δεν βγαίνει σήμερα,ο τελευταίος καλός δίσκος ήταν το Rocket to Russia" και άλλες τέτοιες μαλακίες που πετάνε συνεχώς.Μου την δίνει απίστευτα η νοοτροπία "ότι ήταν 80ς ήταν και καλό,άλλες αγνές εποχές τότε,και είμασταν πιο τρου και αγνοί από εσάς κωλόπαιδα".Αυτό που δεν λένε όμως για τότε είναι ότι τότε ήταν μόδα να είσαι χουλιγκάνι,και να ακούς ότι πιό αλητικο υπήρχε για να το παίζεις αγριάδα στα κοριτσόπουλα.
Οι περισσότερες μπάντες που ακούω και γουστάρω προέρχονται από εκείνη την εποχή,τα τέλη 70ς εως τέλη 80ς.Σιγουρα,ο ρυθμός με τον οποίο βγαίνουν οι νέες κυκλοφορίες ειναι καταιγιστικός,και υπάρχει πολυ περισσότερη σαβούρα από τότε,αλλά και εξαιρετικές κυκλοφορίες (Goodnight Loving,The Marked Men,Government Warning είναι μπάντες που χαρακτηριστικά,εχουν βγάλει τρελές δισκάρες).Γενικά,τα γούστα μου είναι old school,αλλά δεν απαξιώνω την συγχρονη σκηνή.Και προτιμώ χίλιες φορές καυλώμενα πιτσιρίκια να γουστάρουν τρελά τους Fucked Up παρα γεροκατάδικους να μου πρήζουν τα αρχίδια με "την τελευταία αληθινή μπάντα" πχ τους The Jam(που τους γουστάρω,χωρις παρεξήγηση.

Εκτιμώ απίστευτα άτομα όπως ο Al Quint,που ακόμα και σε αυτήν την ηλικία (48 ετών),ακούει με πάθος Parlamentarisk Sodomi αλλά και Buzzcocks,Νegazione αλλά και The Okmoniks.Νο school is the good school. :)